بررسی میزان رضایتمندی شهروندان از کیفیت زندگی شهری (مطالعه موردی: ناحیه سوم شهر چاریکار، ولایت پروان)

چکیده

کیفیت‌زندگی شهری یکی از موضوعات بسیار مهم در فضاهای شهری می‌باشد که امروزه بصورت گسترده توجه محققان و متخصصان مختلف را در حوزه شهری به خود جلب نموده است. کیفیت زندگی شهری به مجموعه‌ای از عوامل اجتماعی، اقتصادی، زیست محیطی، فرهنگی و روانی اشاره دارد که به صورت مستقیم و غیر مستقیم بر رفاه، رضایت و شادکامی ساکنان یک شهر تأثیر می‌گذارند. تحقیق حاضر با روش توصیفی_تحلیلی به بررسی رضایتمندی شهروندان ناحیه سوم شهر چاریکار از کیفیت زندگی شهری شان پرداخته است. چنانچه که با مشاهده Histogram مشخص شد که توزیع داده‌ها از روند نورمال طبعیت نمی‌کند. در نخست میانگین امتیازات شاخص‌ها با استفاده از Compute Variable فراهم سازی گردیده سپس برای آزمون فرضیات از آزمون‌های Nonparametric test استفاده گردید. با استفاده از آزمون Friedman شاخص‌ها مورد ارزیابی و رتبه‌بندی قرار گرفتند. نتایج نشان می‌دهد که وضعیت کلی کیفیت‌زندگی در منطقه نسبتاً پایین است، به ویژه در حوزه حمل‌ونقل، که کم‌ترین امتیاز را کسب کرده است. در مقابل، شاخص‌های محیط فیزیکی، محیط اجتماعی و شاخص‌ اقتصادی در رده‌های بالاتر قرار دارند. تحلیل‌های آماری بیانگر معناداری تفاوت‌های موجود در ارزیابی این شاخص‌ها است، بنابر این مقدار (P-Value:0.005 ) با سطح اطمینان 99% تفاوت‌های معنی‌‌دار میان شاخص‌های تحقیق را تایید می‌کند. تحلیل آماری در این ناحیه مشخص نمود این ناحیه از نظر شهروندان مطلوبیت مناسب را در ارتباط به کیفیت‌زندگی شهری ندارد و امتیازات شاخص‌ها پایین‌تر از حد متوسط ارزیابی گردید. شاخص کیفیت محیط اجتماعی با کسب میانگین (2.37) امتیاز، کیفیت محیط اقتصادی (2.38) امتیاز، کیفیت محیط فزیکی (2.46) امتیاز و کیفیت حمل و نقل با کسب میانگین (2.30) امتیاز در وضعیت نامطلوب ارزیابی گردید. همچنان نظر به رتبه‌بندی شاخص‌ها، شاخص کیفیت محیط فزیکی با کسب (2.75) امتیاز در رتبه اول و شاخص کیفیت حمل و نقل با کسب (2.36) امتیاز در رتبه آخر قرار گرفتند. نتایج این تحقیق، راهنمای موثری برای مدیران شهری و سیاست‌گذاران در طراحی برنامه‌های توسعه و بهبود کیفیت‌زندگی در ناحیه سوم شهر چاریکار خواهند بود.