الف بررسی نسخ سنت توسط قرآن از منظر فقهای اهل سنت

چکیده

همواره ارشادات شریعت اسلام توسط دو منبع بزرگ که عبارت از قرآن عظیم الشأن و سنت نبوی (صلی الله علیه و سلم) می­باشد، صورت گرفته است که گاهاً نظر به بعضی مصالح و مقتضیات عصر سنت توسط قرآن و برعکس آن مورد نسخ قرار گرفته است: نسخ عبارت است از: ازالهء حکمی که نظر به حسب ظاهر آن مقتضای دوام و استمرار را داشته،‌ اما توسط حکم بعدی، آن حکم قبلی رفع شود به نحوی که بین آن دو حکم جمع ممکن نباشد؛ تحقیق حاضر در این مقام در راستای معلوم ساختن اقوال فقهاء اهل سنت پیرامون نسخ سنت توسط قرآن با استفاده از روش توصیفی- تحلیلی، مورد پردازش قرار گرفته و در نهایت به چنین نتیجه دست یافته است، فقهای اهل سنت در رابطه به موضوع مطرح شده قایل به دو نظریه هستند؛ امام شافعی قایل به عدم نسخ سنت توسط قرآن بوده، به­دلیل این­که سنت بیان کنندهء قرآن است و نه برعکس آن؛ اما جمهور علماء قایل به نسخ سنت توسط قرآن بوده و علاوه از بیان دلایل، برخی از نمونه­های را بیان داشته همهء آن­هاگواه این موضوع است که سنت توسط قرآن هم مورد نسخ قرار می­گیرد، مانند: تحویل قبله ازبیت المقدس طرف مکه‌ی معظمه، نسخ بردن میراث در بین مهاجرین و انصار، نسخ عدم جواز آمیزش یک­شخص همرای همسرش در شب های ماه مبارک رمضان بعد از خوابیدن و یا بعد از خواندن نماز عشاء، نسخ برگرداندن زنان بعد از صلح حدیبیه، نسخ وجوب روزه‌ی ایام عاشوراء.