مروری بر تاریخ‌نگاری مبارزه ملی (ملّی مُجادله) در بسترِ جمهوری اولیۀ ترکیه
بررسی تاریخ‌نگاری ملّی مُجادله (مبارزه ملی) در بسترِ جمهوری اولیۀ ترکیه
DOI::
https://doi.org/10.64226/sarj.v3i02.135کلمات کلیدی:
مبارزۀ ملی, تاریخ‌نگاری جمهوری, هویت ملی،, ملی‌گرایی تُرکی, نوسازیچکیده
این مقاله به بررسی تحولات پدیدآمده در تاریخ‌نگاریِ مربوط به تأسیس جمهوری تُرکیه و نقش آن در شکل‌گیری هویت ملی می‌پردازد. با گسست از ساختار چندقومیتی امپراتوری عثمانی، تاریخ‌نگاریِ جمهوری نخست بر پایه‌های سکولاریزاسیون، ملی‌گرایی و غرب‌گرایی شکل گرفت. در چهارچوب رهبری مصطفی کمال آتاتورک، «تز تاریخ تُرک» کوشید با بهره‌گیری از رشته‌هایی همچون باستان‌شناسی، انسان‌شناسی و زبان‌شناسی، مشروعیت دولت-ملت را تقویت کند. خاطرات، اسناد رسمی و نشریات معاصر نه‌تنها به تنوع منابع افزودند، بلکه زمینه‌ساز بروز گرایش‌های ایدئولوژیک گوناگون در نگارش تاریخ شدند. از دهه‌ی ۱۹۳۰ به بعد، تِز رسمی تاریخ در قالبی ملی‌گرایانه و بر پایه‌ی روش‌شناسی پوزیتیویستی بازتفسیر شد؛ در حالی‌که از دهه‌ی ۱۹۴۰ رویکردهای انسان‌گرایانه و از دهه‌ی ۱۹۷۰ «سنتز تُرک-اسلامی» در کانون توجه قرار گرفت. این پژوهش به‌طور اجمالی به ابعاد ایدئولوژیک، آکادمیک و فرهنگیِ تاریخ‌نگاریِ جمهوری نخست می‌پردازد؛ حوزه‌ای که به‌طور تنگاتنگ با سیاست‌های دولتی پیوند داشت و در شکل‌دهی به هویت مدرن تُرکی نقشی تعیین‌کننده ایفا کرد.
##submission.downloads##
چاپ شده
ارجاع به مقاله
شماره
نوع مقاله
مجوز
حق نشر 2025 Samangan University
این پروژه تحت مجوز بین المللی Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 می باشد.
This is license term text
